اخبارقرآن ازفتنه جمل

Print Friendly and PDF

بسم الله الرحمن الرحیم

اخبارقرآن ازفتنه جمل

فتنه جمل ازجمله حوادیث بود که موجب شکاف عمیق وضربه شدیدبه درخت نوپای اسلام شدبلکه می توان گفت سرآغازهمه ی شورش وفتنه های بعدی وعصیان معاویه وخلافت اموی وعباسی وموجب هتک حرمتبیت نبوت شدهمسرپیامبر(ص)به میدان کشاندواوراوسیله طمع خودگردانید وواقع شد آنچه که نباید می شد.

«رواياتى در ذيل آيه شريفه:" وَ اتَّقُوا فِتْنَةً لا تُصِيبَنَّ الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْكُمْ خَاصَّةً"»

و در تفسير عياشى از صيقل روايت كرده كه گفت: شخصى از امام صادق (ع) معناى جمله:" وَ اتَّقُوا فِتْنَةً لا تُصِيبَنَّ الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْكُمْ خَاصَّةً" را سؤال كرد، حضرت فرمود: اطلاع دارم كه منظور از آنها اصحاب جمل است«[1]».

و در تفسير قمى گفته است: امام (ع) فرمود: اين آيه در حق طلحه و زبير كه جنگ جمل را به راه انداخته و با على (ع) محاربه نموده و به آن حضرت ظلم كردند نازل شده است «[2]».

و در مجمع البيان از حاكم و او به سند خود از قتاده از سعيد بن مسيب از ابن عباس روايت كرده كه گفت: وقتى آيه" وَ اتَّقُوا فِتْنَةً" نازل شد رسول خدا (ص) فرمود:

كسى كه على را بعد از وفات من بر سر مسند من ظلم كند (و منصب مرا كه بعد از من حق او است از او بگيرد) مثل اين است كه نبوت من و نبوت انبياى قبل از مرا انكار كرده است «[3]».

و در الدر المنثور است كه: ابن ابى شيبه، عبد بن حميد و نعيم بن حماد در كتاب الفتن و ابن جرير، ابن منذر، ابن ابى حاتم، ابو الشيخ و ابن مردويه از زبير روايت كرده‏اند كه گفت: ما مدتها آيه" وَ اتَّقُوا فِتْنَةً لا تُصِيبَنَّ الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْكُمْ خَاصَّةً" را قرائت مى‏كرديم، و نمى‏دانستيم كه مقصود از آن خود مائيم «[4]».

و نيز در الدر المنثور است كه ابن جرير و ابو الشيخ از سدى در ذيل اين آيه روايت كرده‏اند كه گفت: اين آيه تنها در باره اهل بدر نازل شد، ولى در روز جنگ جمل در حق‏(طلحه وزبیر)ايشان خارجيت پيدا كرد كه به جان هم افتاده و از يكديگر كشتند، و در ميان كشتگان طلحه و زبير بود كه هر دو از اهل بدر بودند «[5]».

و نيز در الدر المنثور است كه احمد، بزاز، ابن منذر، ابن مردويه و ابن عساكر از مطرف روايت كرده‏اند كه گفت: ما به زبير گفتيم: يا ابا عبد اللَّه! خود شما خليفه (عثمان) را تنها گذاشتيد تا كشته شد، آن وقت خود شما آمديد و خون او را از على مطالبه كرديد؟ زبير گفت:

آرى ما در عهد رسول خدا (ص) و همچنين در عهد ابو بكر و عمر و عثمان آيه" وَ اتَّقُوا فِتْنَةً لا تُصِيبَنَّ الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْكُمْ خَاصَّةً" را قرائت مى‏كرديم، و هرگز به خيالمان نمى‏رسيد كه خود ما به پا كننده آن فتنه‏ايم، تا آنكه شد آنچه كه واقع گرديد «[6]».

و نيز در همان كتاب است كه عبد بن حميد و ابو الشيخ از قتاده (رضى اللَّه عنه) در ذيل آيه مزبور روايت كرده‏اند كه گفت: به خدا سوگند همه عقلاى از اصحاب محمد (ص) مى‏دانستند كه بزودى فتنه‏هايى بر پا مى‏شود «[7]»

 

                        ترجمه الميزان، ج‏9، ص: 166

 


[1] . تفسير عياشى ج 2 ص 41.

[2] . تفسير قمى ج 1 ص 271. محاسن ص 276 ح 389

 

[3] . مجمع البيان ج 3 ص 131 جزء 9 ط. بيروت

[4] . ‏ الدر المنثور ج 3 ص 177

[5] الدر المنثور ج 3 ص .177

[6] . الدر المنثور ج 3 ص 199

[7] . الدر المنثور ج 3 ص 177.

 

نظرات

ارسال نظر

ایمیل شما قابل مشاهده عموم نخواهد بود