مطالب "دینی"

حضرت امام محمد تقي جوادالأئمه علیه السلام

0 نظر / 5/22/1397 12:00:00 AM

امام نهم شيعيان حضرت جواد (ع ) در سال 195هجري در مدينه ولادت يافت نام نامي اش محمد معروف به جواد و تقي است القاب ديگري مانند : رضي و متقي نيز داشته ، ولي تقي از همه معروفتر مي باشد . مادر گرامي اش سبيكه يا خيزران است كه اين دو نام در تاريخ زندگي آن حضرت ثبت است


نص وتصريح بامامت حضرت امام محمدتقی جوادالأئمه عليه السّلام

0 نظر / 5/22/1397 12:00:00 AM

جعفر بن محمّد نوفلى گفت خدمت حضرت رضا عليه السّلام رسيدم در پل ابريق (ناحيه‏ايست در رامهرمز) سلام كرده نشستم. عرض كردم فدايت شوم گروهى مدعى هستند كه پدرت زنده است. فرمود دروغ ميگويند خدا آنها را لعنت كند اگر زنده مي بود اموالش تقسيم نمي شد و زنانش ازدواج نميكردند، بخدا قسم طعم مرگ را چشيد همان طورى كه على بن ابى طالب عليه السّلام چشيد.


سرگذشت یهودان بنی قریضه قینقاع، وبنی نظیر

0 نظر / 5/17/1397 12:00:00 AM

طبق تاریخ طوايفى از يهود از زمانى بسیارقبل بعثت از سرزمينهاى خود به حجاز آمده و در آن اقامت گزيده دند و در آنجا مردم مدينه وکلامشرکان را باالهام ازکتاب های آسمانی شان بشارت مى‏دادند به آمدن رسول خدا(ص)، بخصوص آنگاه که موردآزاروزیت قرارمی گرفتن، می گفتند حالابامااین گونه رفتارکنید روزی که آن نبی وفرستاده خدا بیاد مابه او ایمان آورده واو دادخواهی خواهد نمود، وشماراصلاح خاهدکرد .


مشروعیت قاضی تحکیم

0 نظر / 5/9/1397 12:00:00 AM

ضرورت قضاوت به هیج احدی ازخانواده بزرگ انسانی وجامعه ی بشریت پوشیده، نسیت به ویژه مسلمین وخاصة اهل علم ودانش بویژه فقهاء کرام وعلمای عظام ودرهمه ادیان و ملل بخصوص دین حنیف اسلام که اهمیت خاص به نفوس و اموال و حقوق و أعراض مردم قائلند مسلماًحقن وحفاظت ازدماءو نفوس واموال و حقوق و أعراض مردم که بعض آن بدیل نداشته وواقعا غیرقابل جبران هست، حکماً وموضوعا دائرمدار قضا وت است باتوجوه به اهمیت آن اسلام برای قاضی وقضاوت جایگاه خاص قائل بوده وقاضی باید ازویژه گی های خاص برخوردارباشددچار سهوواشتباه نشود چه بساکه خطأقاضی حکماً و یاموضوعاً قابل جبران نیست.


پرسش وپاسخ

0 نظر / 5/7/1397 12:00:00 AM

سئوال: خدادرکجااست؟ .1ج: خداوند درهمه جاست. این همه جا به خیال و برداشت ودید مانسبت به عالم وجوداست وگرنه ذات حق بزرگ ترازآن است که بگویم درهمه جااست زیرا این عالم مخلوق او است مخلوق کنجایش خالق راندارد. وجود اوچنان عظیم وبزرگ است که هیج جای خالی ازوجود شریف ذات حق نیست. وَ هُوَ الَّذي فِي السَّماءِ إِلهٌ وَ فِي الْأَرْضِ إِلهٌ وَ هُوَ الْحَكيمُ الْعَليمُ.


اعتبار آراء عمومی درحکومت دینی

0 نظر / 5/7/1397 12:00:00 AM

انسان موجودی اجتماعی وحکومت لازمه زندگی اجتماعی وحیات جمعی است و انکار آن در حقیقت نفی زندگی اجتماعی است و نفی زندگی اجتماعی، به معنای نابودی و هلاکت یا نقص در زندگی نوع بشری خواهد بود. درنتیجه، وجود حکومت یک ضرورت عقلی است. وحاکمیت مردم که در واقع همان استقلال و عزت نفس و دوری از ذلت به عبارت دیگرحاکمیت ملی در جغرافیایی تعریف شده همان چیزی است که دراسلام بارها به آن سفارش شده است!


وصیت هایفاطمه «علیها السلام» به امیرالمؤمنین« علیه السلام»

0 نظر / 5/7/1397 12:00:00 AM

حضرت امیرالمؤمنین علی« علیه السلام»مى ‏فرمود: چهار چيز است كه مرا از انجام آن چاره نيست. يكى ازدواج با دختر امامه است كه فاطمه (ع) مرا به آن وصيت كرده است. فاطمه (ع) سپس گفت: و وصيت مى‏كنم براى حمل جسد من تابوتى بسازى كه تصوير آن را ديدم و فرشتگان نشانم دادند. على گفت: چگونگى آن را توصيف كن، و فاطمه براى او توصيف كرد و على چنان تابوت و سريرى فراهم كرد، و اين نخست تابوتى بود كه ساخته شد و پيش از آن كسى چنان فراهم نساخته بود. فاطمه (ع) سپس فرمود:


امام رضا (ع) از تولد تا شهادت" خلاصه‌ای از زندگینامه امام هشتم

0 نظر / 5/3/1397 12:00:00 AM

حضرت رضا (ع)، بنا به قول بسیاری از مورخان، در روز یازدهم ذی‌القعده و در مدینه منوره متولد شدند. از قول مادر ايشان نقل شده است كه: «هنگامیكه به حضرتش حامله شدم به هيچ وجه ثقل حمل را در خود حس نمی‌كردم و وقتی به خواب می‌رفتم, صداي تسبيح و تمجيد حق تعالي وذکر «لااله‌الاالله» را از شكم خود می‌شنيدم, اما چون بيدار می‌شدم ديگر صدايی بگوش نمي‌رسيد؛ هنگامي‌كه وضع حمل انجام شد، نوزاد دو دستش را به زمين نهاد و سرش را به سوی آسمان بلند كرد و لبانش را تكان می‌داد؛ گويي چيزی می‌گفت». نظير اين واقعه, هنگام تولد ديگر ائمه و بعضی از پيامبران الهی نيز نقل شده است, از جمله حضرت عيسی (ع) كه به اراده الهی, در گهواره لب به سخن گشود و با مردم سخن گفتند كه شرح اين ماجرا در قرآن كريم آمده است.


برگزیده کلمات امام صادق«ع»

0 نظر / 4/17/1397 12:00:00 AM

کسی که به موضوعی که درباره‌اش نمی‌داند حمله می‌کند دماغ خودش را بریده است


شناخت کوتاهی از زندگی امام باقر علیه السلام

0 نظر / 4/3/1397 12:00:00 AM

حضرت محمد باقر علیه السلام در سال 57 هجری در «مدینه» چشم به جهان گشود. نامش محمد و کنیه اش ابوجعفر است و بسیاری از القاب وی اشاره به مقام علمی و معنوی ایشان دارد. این القاب عبارت اند از: 1. باقر، یعنی شکافنده علوم. در علت نامگذاری به آن می خوانیم: «لُقِّبَ بِهِ لِاَنَّهُ بَقَرَ الْعِلْمَ وَعَرَفَ اَصْلَهُ وَاسْتَنْبَطَ فَرْعَهُ وَ تَوَسَّعَ فیهِ وَ التَّبَقُّرُ التَّوَسُّعُ؛ [حضرت باقر علیه السلام ] به لقب باقر یاد شده است؛ چون علم را شکافت و پایه علم را شناخت و فرع آن را استنباط کرد و در آن توسعه داد و تَبَقّر [به معنای] توسعه دادن است.» درباره معنای باقر احتمال دیگری نیز ذکر شده و آن اینکه «لُقِّبَ بِهِ لِکَثْرَةِ سُجُودِهِ فَقَدْ بَقَّرَ جَبْهَتَهُ اَیْ فَتَحَها وَوَسَعَها؛ به او باقر گفته شده، برای زیادی سجده هایش و باز شدن و توسعه پیشانی اش.»